نرم كنى ) و در گفتار با او انصاف نمائى ، و از جايت بدون اجازه‌اش برنخيزى ، و چون كسى در نزد تو نشيند او را جايز باشد كه بدون اجازه‌ات از كنارت برخيزد ، لغزشهايش را فراموش كنى ، و نيكىهايش را حفظ نمائى ، و در باره او به چيزى جز خير گوش ندهى . و اما حق همسايه‌ات اين است كه در غيابش حفظ كنى ( از او ذكر خير كرده و غيبتش نكنى و دفاع كنى ) و در حضور گرامىاش دارى ، و چون مورد ستم واقع شد ياريش كنى ، و پنهان‌شدهء ( از اعمال و رفتارش ) را پى نگيرى ، پس اگر ناشايستى از او دانستى پنهانش دارى ، و اگر بدانى كه اندرز تو در او اثر مىگذارد ميان او و خودت او را نصيحت كنى ، و او را در سختى و شدت رها نسازى ، و لغزشش را واگذارى ، و گناهش را بيامرزى ، و با او معاشرت نيكوئى انجام دهى ، كه نيست قوتى مگر براى خدا . و اما حق يار ( دوست ) اين است كه او را به فضيلت و انصاف همراهى كنى ، گرامى بدارى او را آنچنان كه تو را گرامى مىدارد ، و نگذارى او را كه سبقت بگيرد در خيرى و اگر سبقت گرفت جبران كنى ( يعنى : نگذارى كه او در خدمت به تو پيشى گيرد بلكه تو اين خير را جلوتر از او نسبت به وى انجام بده و اگر سبقت گرفت بايد كه در مقابل خدمت او به جبران برآئى و عوضش را انجام دهى ) و به او مهرورزى چنان كه به تو مهر مىورزد ، و باز دارى او را از معصيتى كه قصد انجام آن را دارد ، و براى او رحمت باش ، و عذاب مباش . و اما حق شريكت اين است كه در غيابش از او كفايت